NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Bu güzel ve çok hoş bir ziyaretmiş gibi yapalım.
Şurada adam var...
Üç komedyen.
O ruhlarla iletişime geçmeye çalışıp hâlâ acı çekiyorlar mı
diye bakma sırası sende.
Acı çekseler bile herkesin derdi kendine.
Lanetli bir yer.
Paranormal görevler.
Orada mısın?
Siktir, işe yarıyor. Bunu sevmedim!
Tuzaklar.
Zorluklar.
Berbat bir şey yapmalısın. Her şeyi kapat.
Siktir...
İyi değilim ben! Anneni s...
En korkağı bekleyen şey...
- Yemin ederim! - ...bir ceza.
Eve, anneme dönmek istiyorum.
Şafağa kadar sürecek...
Açsan sana tarte tatin yapayım.
...bir oyun.
PİRENELER'DE BİR YERDE...
- Taştan yapılma. - Orta Çağ işi.
- Bu taş çok eski. - Orta Çağ köyü.
- Evet, çok Orta Çağ işi. - Bir kedi var!
- Bu kötüye işaret. - Beni otele döndürün.
Güven verici değil.
- Sokağı çekiyorum. - John kendini Stanley Kubrick sanıyor!
Ben yönetmenim. Rahat bırak beni!
Bu gece oyunun amacı korkularınızla yüzleşmek...
Bunu beğenmedim. Bunlardan kaçınırım. Zaten çok stresliydim ama bu...
En streslisi bu.
...ve diğerlerinin korkularıyla oynamak.
Kes şunu. İşe yarıyor!
Kaybetmeme sebep olabilecek şey
dokunuluyormuş gibi hissetmem. Korkunç bir şey.
Şafakta, en korkağı seçecekler ve ona bir ceza verecekler.
Bence en korkak Jhon.
- Siktir! - "Müstahkem kalenin yer altı."
Birbirine yakışmayan kelimeler.
"Yeraltı" ve "müstahkem kale."
Dur, mektubu aç.
"Merdivenlerin sonuna gelince Fort Liberia'ya gireceksiniz.
Fort Liberia.
Konu korkunç noktalar olunca burası muhteşem.
14. Louis'in emriyle geniş bir kadın zehirci ağı
bu 17. yüzyıl hapishanesine atılmıştı.
"Sessizliğe mahkûm edilen
hükümlüler..." bu hoşuma gitmedi. "...ölene dek orada kalacak.
Bu bina ayrıca iz bırakan kanlı saldırılara ev sahipliği yaptı."
Ne çılgınlık.
Neyse, Güneş Kralı ruhlarıyla
kara büyüde uzman o kadın katillerin arasında
hayaletler konusunda bu gelecek vadeden bir grup.
"Gece çöktükten sonra ruhlar
- bölgelerinde belirir." - Tabii.
- Yeminle dinlemiyorum. - "İzlenme hissi,
ağlama sesleri..."
- Hayır. - Hadi bakalım.
"Merdivenlerden çıkınca soruşturmanıza başlayacağınız
karargâhınızı bulacaksınız.
En korkan kim olacak?"
GECE YARISI - ŞAFAĞA 6 SAAT
Dur! Dinle!
Koridor ve merdiven ne kadar uzun baksana.
Sonsuza kadar gidiyor.
Nefesim kesildi.
- Ben... - Arkandaki ne?
- Dur! - Yemin ederim. Ne oluyor?
- Ne gördün? - Biz bir şey görmüyoruz.
- Lanet olsun. - Işığını aç.
Sorun yok.
- Gün 367. Hâlâ merdivenlerdeyiz. - Yıl da 2023.
- Bu ne? - Siktir!
Bir kartal!
Dur! Yemin ederim. Ben kuşları sevmem.
Gel buraya. Geri git.
Ne kadar büyük baksanıza!
Niye bana öyle bakıyor?
Bana dokunma! Bak. Geçmeye çalıştığımda ses çıkarıyor.
- Ha siktir. - İyi misin kardeşim?
Pireneler kartalı. Şaşırtmamak gerek. Kale 600 metre yukarıda yer alıyor.
Yukarıda, kimse seslerini duymuyor.
Dur!
- Yemin ederim ceset var. - Bekle.
Bakın, bir ceset var.
- Ne? - Ceset işte, bak!
O ne? Kamerama bak.
- Siktir! - O da ne?
- Tamam, çekiyorum. O ne? - Tamam.
- O ne? - Manken o.
Evet, unutmuşum. Bu müzeye döndürülmüş eski hapishanenin
içine işleri biraz renklendirmek için içine 100 manken dolduruldu.
- Bu senin çantan! - Benim çantam.
Dinle, bu kasvetli.
Karargâh havalıymış. Bakın.
- Cadı ağacı var. - Karargâh en rahatlatıcı yer.
Karargâh.
Ekipmanlar, güvenlik kameraları, izleme monitörleri...
Bu gecelik yarışmada
paranormal görevleri tamamlamak için lazım olacak her şey var.
Jeanfi, başladı!
"Birkaç yıl önce,
bazı paranormal uzmanları Güneş Kralı'nın ruhunu buldu..."
Sikimde değil. Görmek istemiyorum.
"...Şapel'in yanında...
- ...Jhon Rachid..." - Hayır!
"Zehirci kadınları niye idam etmediğini öğrenmek için
onun hayaletiyle iletişime geçeceksin."
- Gitmek istemiyorum. - Bir şey olmaz.
"İki numaralı binadaki anahtarları ara.
İki numaralı kutuda."
Ne oluyor lan? Niye hep şapel?
BİRİNCİ GÖREV GÜNEŞ KRALI'NIN RUHU
Üçüncü kattaki merdivenlerden çık.
- Siktir! - Ha siktir.
Merdivenlerden çık.
Sesler duyuyorum, yeminle!
Aramızda kalsın, şapelin kapısı kilitli değil.
Ama Jhon anahtarları almaya gidiyor
ve bu da arkadaşlarına onu korkutma şansı sunuyor.
Bir fikrim var. Hemen dönerim.
Jhon, üzgünüm ama bu şakayı yapmam şart.
Arkadaşım, bunu saf sevgimden ve saf eğlenceden dolayı
yaptığımı biliyorsun.
O şapelin içine giriyorum. Beni affet.
Anahtarlar iki numaralı kutuda olmalı.
Tamam, buldum.
İşte böyle. Şimdi aşağı dön.
Ona gerek yok. Korktum zaten. İyiyiz.
- Jeanfi, benimle kal. - Buradayım.
- Audrey nerede? - Tuvalette.
Tanrı'nın evine gidiyorum.
Anahtarı taktım...
Evet, kapı açmak için genelde öyle yapılır.
Döndürüyorum.
Ha siktir lan!
İçeride insanlar var.
Dua ediyorlar. Şapel bu. Hadi lan.
Pekâlâ. Bu da ne? Peki.
Selamın aleyküm, 14. Louis.
Ha siktir. Dur!
Tamam, iyi niyetle geldim. Çok iyi biriyim.
Bana kötü davranırsan sopam var. Sikerim seni.
Bu çubuklarla birini bıçaklayabilirim.
Evet ama her şeyden önce o çubuklarla ruhlarla konuşabileceksin.
O yüzden otur ve sakinleş.
14. Louis, iyi niyetle geldim.
İyi enerji getirdim. Dans falan edebiliriz, ne istersen.
Kötü enerji yok, hiç.
Çok sakinim. Fransa'nın en iyi insanıyım.
O yüzden kuralları anlatayım.
"Evet" demek için çubukları ayır.
"Hayır" için çarpı yap.
Orada mısın?
Siktir! İşe yarıyor! Bu hoşuma gitmedi.
İşe yarıyor. Ayrıldılar.
Dokunmadım bile. Kendileri ayrıldı. Bu hoşuma gitmiyor demiştim.
14. Louis, kardeşim,
neden kızgınsın?
Burada olduğumuz içinse çubukları ayır.
Sana stres yaptıran bir şey varsa ve kafayı yemeye başladıysan,
psikiyatrist falan lazımsa çubukları çarpı yap.
Bunlar soru değil Jhon.
Şeye mi kızmış diye sor...
Jeanfi, lütfen. Bunu düşünelim.
Bir şapelin ortasındayım ve etrafım insan dolu.
Siktir, onlara baktıkça daha çok korkuyorum.
Hadi.
14. Louis, hapisteki kadınları niye idam etmedin?
Evet ya da...
Evet ya da hayır diyemezsin gerçi. Ses duydum.
Yaklaşacağım.
Kıpırdama.
Sen de kıpırdama.
Sen, sen tuhafsın.
Evet, işte oldu.
Kes şunu!
Benim.
Nefes alamıyorum. Yemin ederim.
Bak nasıl atıyor. Gül ama bak.
Audrey, seni orospu çocuğu.
Bu berbattı.
Siktir, başından tahmin etmeliydim.
Siktir.
Audrey'nin şakası işe yaradı ve Jhon Rachid'in dikkatli olması gerek
çünkü şafak vakti en korkağı bir ceza bekliyor.
Ama üç arkadaşımız arasındaki yarışma bitmeye çok uzak.
ŞAFAĞA 4 SAAT 30 DAKİKA
"17'nci yüzyılda hapishanelerden biri kadınlara ayrılmıştı.
Hepsi kara büyülere katıldığı ve zehirlerle cinayet işledikleri için
ömür boyu hapis cezasına çarptırılmıştı.
Anne Guesdon ve La Chapelain,
14. Louis'i öldürmeye teşebbüs ettikleri için 36 ve 43 yaşlarına kadar
bu duvarlar arasında kaldı.
Ancak sonuna dek masum olduklarını iddia ettiler.
Hücrelerinde öldüklerinden biri buraya dadanmış durumdalar.
Audrey, onlarla iletişime geçerek suçlular mı öğrenmek sana düşüyor."
İKİNCİ GÖREV KADINLAR HAPİSHANESİ
- Her şey iyi olacak! - Tamam.
Tanrım, zavallı kız.
Kadın zehirciler Anne de Guesdon ile La Chapelain'in hayaletleriyle
iletişime geçmek için hapishaneye.
Neyse ki, telsizler sayesinde Audrey pek yalnız sayılmaz.
Konuş Audrey. Yalnız değilsin.
Audrey!
- Bizi duyuyor musun? - Audrey!
Siktir. Onları zar zor duruyorum.
- Siktir, sesi gelmiyor. - Evet...
Yalnız sayılırmış.
İşte başlıyoruz.
Artık sizi duyamıyorum. Tamam mı?
Ama tam da yalnız sayılmaz.
Orospu çocuğu.
Hayır!
Evet, evet.
Şimdi, yakınlarda bir ruh varsa, etraftan tuhaf bir ses gelebilir
veya Audrey'nin koyduğu varlık dedektörünü öttürebilirler.
Yerine koydum.
Açıyorum seni.
Ama zehircilerin ruhlarını çekmek için
Audrey, parmaklıklar ardındaki geçmişlerini deneyimlemeli.
Bu da kapıyı kilitleyip anahtarı atmak demek.
Aman Tanrım.
Karanlıkta, hücrede kilitli.
Ben...
...Audrey.
Sana gelme sebebim...
...hâlâ burada...
...olup olmadığını öğrenmek.
Şu şeyle kendini belli eder misin lütfen?
Ha siktir lan.
Yeminle biri kafasını bana çeviriyor.
Hayır!
Korkuyorum.
Öncelikle, Anne Guesdon ve La Chapelain...
...sizden isteğim...
...kendinizi göstermeniz.
Gerçekten şey getirmedik...
Yemin ederim!
Zavallı şey!
Hayır, bu çok korkunç.
Çocuklar, gelip yardım eder misiniz? Çünkü hatırlatayım, anahtarı atmıştım.
- Gidecek misin? - Evet.
Evet, doğru. Kendini kilitleyip anahtarı atmak...
...çok iyi bir fikir değildi.
Bok gibi kokuyor.
Siktir!
- Anahtarı nereye attın? - Orada, ayağının yanında.
Siktir!
Yarasalar!
- Git! - Git!
Tam bir kâbus!
Kıpırdama, yavaşça...
Lanet olsun!
Tanrım!
Bu yarışmada en korkak seçiminde,
Jhon Rachid, arkadaşlarını korkuttuğu için yarasalara teşekkür edebilir.
ŞAFAĞA 2 SAAT 15 DAKİKA
Ama Jeanfi, korkunç bir hikâyeyle işleri tersine çevirmenin peşinde.
Bir keresinde...
...Les Landes'te bir arkadaşın evindeydim ve annesi vefat etmişti.
Onun küllerini bir çam ağacının altına gömdü.
Annesi çamları seviyordu.
Ve rüzgârlı bir günde,
iyi dinleyin,
içinde olduğumuz ev yanmaya başladı.
- Hayır. - Evet.
Kısa devre yüzünden
her şey yandı.
Çam ağacının yanındaki
- annesinin odası hariç. - Hayır!
Her şey yandı derken, her şey yani. Kül oldular.
Ama annenin odası sağlamdı.
Siktir!
- Hayır. - Evet!
Orospu çocuğu!
- Kartal bu! - Dur! Gidelim buradan.
Tavuk saldırısı planda yoktu
ama bu hikâyeyi çok daha etkili kıldı.
Jeanfi bile korktu.
Gerçekten ödüm koptu. Altıma sıçacağım.
Ben de.
Ama cezadan kaçmak istiyorsa
son paranormal görevde de korkmadan kalkmak zorunda.
"Fort Liberia, özellikle ıssız..." Fark etmemiştik.
"O dönemde kalan askerler
kötü şartlar altında tedavi görmüştü,
birçoğu enfeksiyonların verdiği acı içinde öldü.
- Jeanfi..." Bu benim. - Hadi canım!
"Bu ruhlarla iletişime geçip hâlâ acı çekiyorlar mı öğrenmek
senin görevin."
Acı çekseler bile herkesin derdi kendine.
- Jeanfi, sıra sende. - Dur, nerede?
Merdivenlerden çıkınca görürsün.
Jeanfi, tezgâhtaki sarkacı al.
- Neyi? - Sarkacı.
İsmine rağmen, sarkaç zamanı belirtmiyor.
Ancak bir hayaletin fikri olup olmadığını belirtebilir.
Kısacası evet için ruhlar topu sağa doğru,
hayır için sola doğru döndürür.
- Bekle, el feneri de lazım. - Dur.
Annem bir ahtapot doğurmadı!
Sadece iki kolum var.
Sarkacı cebine koy.
Ama canavar varsa çıkarmalıyım.
- Canavar falan yok. - Siktir, iyi değilim ben.
- Ben buradayım. - Nefret ediyorum.
Umarım gittiğini görünce ağlamaya başlamam.
ÜÇÜNCÜ GÖREV ASKERÎ HASTANE
Zavallı şey.
Siktir!
Şu an ölüyorum lan!
Galiba geldim.
Yemin ederim çok korkacağım çocuklar.
Merdiven var.
Bir tane daha. Siktir!
Bakım evine yakınsın. Korkma.
- Sağında olmalı. - Sağa git.
- Şurada... - Siktir!
- Orada da var! Bak! Korkunç bu. - Sırtı ona dönük.
- Yeminle bu çok korkunç. - Peki...
Askerler burada tedavi oluyormuş.
Sarkacı kullanarak onlara şunu söyle:
"Evet demek için saat yönünde, hayır demek için tersine sallayın."
İyi değilim. Orospu çocuğu.
Daha bir şey görmedin ki.
Yakında hiçbir şey görmeyeceksin çünkü ruh seslerini duymak istiyorsan...
- Siktir. - ...karanlık olmalı.
- Siktir! - Işığını kapat.
Hayır!
Efendim.
Hayır, ben dostum.
Siktir!
Lütfen, acınızı anlamak ve size yardım etmek için buradayım.
Zavallı şey.
Duyuyor musun?
Yardım edebilirim.
Sana yardımcı olabileceğim bir şey var mı?
"Evet."
Siktiğimin şeyi dönüyor.
Çok kötü görünüyor.
Kusacak.
Acını hissetmek
ve sana
hangi tedaviyi uygulayabileceğime bakmak için yanına uzanacağım.
Her şey yolunda.
Hey? Her şey yolunda. Gerçi senin için değil.
Sana yardım edeceğim.
Hislerini hissetmeye çalışıyorum.
Jeanfi'ye şaka yapacağım.
Siktir!
Ödümü patlattın!
Çılgınca sesler geliyordu...
Seni monitörden gördük ve dayanamadık. Üzgünüm Jeanfi.
Fort Liberia üstünde güneş doğuyor.
Audrey, Jhon ve Jeanfi'nin
en büyük korkağı seçip
onu cezalandırma vakti geldi.
Tamam, en korkak kim?
Berabere.
Sanırım.
- En güçlü Audrey'di. - Yani ya sen ya biz.
- "Ya sen ya biz." - Ben hâlâ buradayım.
Şapel bendeydi.
Evet, gördük.
Ha siktir, işe yarıyor! Bu hoşuma gitmedi.
- Hastane peki? - Onu da gördük.
Siktir!
Daha çok duyduk diyelim.
Çığlık ölçeğine göre...
- Orospu çocuğu! Dur! - ...kıyaslanamaz.
- En korkak sensin. - Bunu tekrar yapamam. Bıktım.
- Jeanfi, lütfen. - Bir fikrim var.
Bu şapelin gizemlerini çözmen için.
Piçlik yapma Jeanfi.
Hayır, sorun değil...
CEZA
Alt tarafı seni en sevmediğin yer olan
kankan 14. Louis'in yanına kilitleyecekler.
- Durun! - Kapat!
- Güle güle! - Artık kardeşim değilsin. Bitti.
- Biliyorum. Korkunç - Seni seviyorum.
- Yemin ederim. - Hadi.
- Gidelim. - Fener verin bari.
- Görüşürüz dostum. - Görüşürüz!
Bir el feneri bırakın!
Hayır, yok artık.
Geri dönün! Tamam, başardım işte.
Sabah oldu!
Eşyaların yanında mı? Geri dönmeyeceğim.
Hadi ama!
Hadi ama! Yeter!